Yrða

fyrirkunna

sagnorð fyrir-kunna

kunni; f. e-n e-s, to blame one for a thing, to take a thing amiss, Eg. 254; eigi vil ek fyrirkunna þik þessa orða, Ó. H. 57, Stj. passim: with dat. of the thing, to be displeased at, Str. 9.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

dat.
þágufall (e. dative)

Tilvitnuð rit

Eg.
Egils saga. (D. II.)
Ó. H.
Ólafs saga Helga. (E. I.)
Stj.
Stjórn. (F. I.)
Str.
Strengleikar. (G. II.)