fyrir kunna
sagnorð fyrir-kunna
kunni; f. e-n e-s, to blame one for a thing, to take a thing amiss, Eg. 254; eigi vil ek fyrirkunna þik þessa orða, Ó. H. 57, Stj. passim: with dat. of the thing, to be displeased at, Str. 9.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- dat.
- þágufall (e. dative)
Tilvitnuð rit
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Str.
- Strengleikar. (G. II.)