fyrir láta
sagnorð fyrir-láta
Merkingar
lét, with acc., to let go, give up, Fms. i. 1, 156, viii. 251, x. 379: to forsake, i. 129, Mar. passim, Rb. 412.
- 2.
with dat. of the person, acc. of the thing, to forgive, Fms. ix. 383, 410, Dipl. iv. 8:—in eccl. sense, H. E. i. 499, Gþl. 41, K. Á. 206; cp. forláta, which is more freq. in mod. usage.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- acc.
- þolfall (e. accusative)
- dat.
- þágufall (e. dative)
- eccl.
- ecclesiastical.
- cp.
- compare.
- freq.
- frequent, frequently.
- mod.
- modern.
Tilvitnuð rit
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Mar.
- Maríu saga. (F. III.)
- Rb.
- Rímbegla. (H. III.)
- Dipl.
- Diplomatarium. (J. I.)
- H. E.
- Historia Ecclesiastica Islandiae. (J. I.)
- Gþl.
- Gulaþings-lög. (B. II.)
- K. Á.
- Kristinn-réttr Árna biskups. (B. III.)