gröf
nafnorð, kvenkyn
Merkingar
f., gen. grafar, [Ulf. graba = χάραξ, Luke xix. 43], a pit, hole dug; settr í gröf, put into a pit, Grág. ii. 131; þar var undir gröf djúp, Eg. 234; íllvirkja gröf, a den of thieves, Greg. 40. Matth. xxi. 13; ór hellum ok gröfum, 623. 58: in the saying, sér grefr gröf þó grafi, Sams. 19, Kveldv. ii. 193; ef blindr leiðir blindan þá falla þeir báðir í gröfina, Matth. xv. 14: a charcoal pit, Grág. ii. 297; kola-gröf, a coal pit, peat pit, Vm. 156; mó-gröf, torf-gröf; grafar-görð, burning charcoal, Grág. ii. 298, Jb. 239, Dipl. v. 3; grafar-menn, pitmen, Hkr. ii. 249: freq. as a local name, Gröf and Grafir, prob. from charcoal pits. grafar-lækr, m. a brook which has dug itself a deep bed, a hollow brook, Sturl. iii. 257.
- II.
[Engl. grave; Germ. grabe; Dan. grav; Swed. graf], a grave, Ld. 286, and in numberless instances. grafar-bakki, a, m. and grafar-barmr, m. the verge of the grave: in the phrase, vera kominn á grafar-bakkann, to stand on the edge of the grave.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- gen.
- eignarfall (e. genitive)
- Ulf.
- Ulfilas.
- freq.
- frequent, frequently.
- prob.
- probably.
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- Engl.
- English.
- Germ.
- German.
- Dan.
- Danish.
- Swed.
- Swedish.
Tilvitnuð rit
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Greg.
- Gregory. (F. II.)
- Vm.
- Vilkins-máldagi. (J. I.)
- Jb.
- Jóns-bók. (B. III.)
- Dipl.
- Diplomatarium. (J. I.)
- Hkr.
- Heimskringla. (E. I.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)
- Ld.
- Laxdæla saga. (D. II.)