græta
sagnorð
tt, [grátr], to make one ‘greit’ or weep, distress one, Fas. ii. 174, Stj. 323; þú lézt grætta Gunnlöðu, Hm. 110; grættr, grieved, Sl. 26.
Skammstafanir og tilvitnanir
Tilvitnuð rit
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Hm.
- Hává-mál. (A. I.)
- Sl.
- Sólarljóð. (A. III.)