grön
nafnorð, kvenkyn
Merkingar
- 1.
f., gen. granar, [mid. H. G. gran], the moustache; skegg heitir barð, grön eðr kanpar, Edda 109; líttú á ljúfan, legg þú munn við grön, Gkv. 1. 13; hann var ungligr maðr svá at honum var ekki grön sprottin, Ld. 272; láttu grön sía, sonr, sip, sift it through the beard, my son, Edda 148: in the phrase, e-m bregðr vá fyrir grön, a danger passes one’s beard, i. e. one is startled, alarmed, Fms. viii. 350, 417, Grett. 165 new Ed.; ek læt ýring skýra um grön, I sift the drink through my beard, Eg. (in a verse); ef maðr höggr nef af manni, … en ef svá er at grön fylgir, N. G. L. i. 171; kápu þeirri er gör var af grön jöfra, the cap which was made of kings’ beards, Fas. i. 284, cp. the tale in Tristr. S.; komað vín á grön mína, wine never wetted my beard, Þorf. Karls. 418: it is used in plur. denoting the beard of the upper and lower lips: in the saying, nú er eg svo gamall sem á grönum má sjá, in the nursery tale of the changeling, answering to the Germ. ‘nun bin ich so alt wie der Westerwald,’ see Grimm’s Märchen: the phrase, bregða grönum, to draw back the lips, grin, so as to shew the teeth, Nj. 199; cp. granbragð; fíla (or fýla) grön, to pout with the lips.
- 2.
esp. in plur. the lips of a cow or bull; Egill hljóp þar til er blótneytið stóð, greip annarri hendi í granarnar en annarri í hornið, Eg. 508; Europa klappar um granar hans (of Jove in the shape of a bull), Bret. 12. grana-hár, n. the whiskers of cats and other beasts, Edda 73 (of an otter); in this sense still in use: of a beak, benmás granar, Höfuðl.
- 2.
f., gen. granar, [Dan.-Swed. gran; Ivar Aasen gron], a pine-tree; hæri en grön er vex á hæsta fjalli, Hom. 152.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- gen.
- eignarfall (e. genitive)
- mid. H. G.
- middle High German.
- i. e.
- id est.
- Ed.
- edition, editions, edited.
- cp.
- compare.
- plur.
- fleirtala (e. plural)
- Germ.
- German.
- esp.
- especially.
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
Tilvitnuð rit
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Gkv.
- Guðrúnar-kviða. (A. II.)
- Ld.
- Laxdæla saga. (D. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Grett.
- Grettis saga. (D. II.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Tristr.
- Tristrams saga. (G. II.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Bret.
- Breta sögur. (G. I.)
- Höfuðl.
- Höfuðlausn. (A. III.)
- Ivar Aasen
- Ivar Aasen’s Dictionary, 1850.
- Hom.
- Hómilíu-bók. (F. II.)