gröftr
nafnorð, karlkyn
Merkingar
(and gröptr less correctly), m., gen. graftar, dat. grefti, the mod. with radical r in gen. and dat. graftrar, greftri, but acc. gröft (never gröftr); the ancients use both forms, graftrar, Eb. 176, Fms. vii. 174, viii. 236, x. 175, xi. 17; greftri, vi. 401; grefti, viii. 236, ix. 4; greftar, N. G. L. i. 345, 347, 368: [A. S. gräft]:—a digging; fauska-g., Landn. 303: engraving, Stj. 45.
- 2.
burial, Hom. 97, K. Þ. K. 24, passim (vide above): a tomb, Fms. xi. 307.
COMPDS:
- II.
medic. matter (of a sore); whence graftar-kyli, n. a running sore; graftar-nagli, a, m. the core in a boil.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- gen.
- eignarfall (e. genitive)
- dat.
- þágufall (e. dative)
- mod.
- modern.
- acc.
- þolfall (e. accusative)
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
- medic.
- medicine, medically.
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
Tilvitnuð rit
- Eb.
- Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- Landn.
- Landnáma. (D. I.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Hom.
- Hómilíu-bók. (F. II.)
- K. Þ. K.
- Kristinn-réttr Þorláks ok Ketils = Kristinna-laga-þáttr. (B. I.)