Yrða

hóll

nafnorð, karlkyn

m. contracted for hváll (q. v.), and the usual form in old MSS.:—a hill, hillock, Eg. 744, Fms. ii. 197, vii. 71, Orkn. 300, Nj. 67, Ld. 154 (see dalr), Gullþ. 28, Al. 28, Karl. 211, Fb. i. 421, Róm. 315, Fs. 27: the phrases, dal og hól, dale and hill; hólar og hæðir; álf-hóll, an elf-hill, fairy mount; orrostu-hóll, víg-hóll, a battle-hill; sjávar-hólar, sand-hills (dunes or denes) on the shore; grjót-hóll, a stone heap, passim: freq. in local names, Hóll and Hólar; Hóla-biskup, Hóla-staðr, etc., the bishop, see of Holar, Sturl.; Reykja-hólar, Staðar-hóll, Landn. passim. The older form remains in a few instances, see that word.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

m.
karlkyn (e. masculine)
q. v.
quod vide.
MSS.
manuscript, manuscripts.
freq.
frequent, frequently.
etc.
et cetera.

Tilvitnuð rit

Eg.
Egils saga. (D. II.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Orkn.
Orkneyinga saga. (E. II.)
Nj.
Njála. (D. II.)
Ld.
Laxdæla saga. (D. II.)
Gullþ.
Gull-Þóris saga. (D. II.)
Al.
Alexanders saga. (G. I.)
Karl.
Karla-magnús saga. (G. I.)
Fb.
Flateyjar-bók. (E. I.)
Róm.
Rómverja saga. (E. II.)
Fs.
Forn-sögur. (D. II.)
Sturl.
Sturlunga saga. (D. I.)
Landn.
Landnáma. (D. I.)