hór
nafnorð, karlkyn
Merkingar
- 1.
m., acc. hó, gen. hós, [the same word as Goth. hoha = a plough-share; Engl. hoe, though different in sense]:—a pot-hook (= hadda, q. v.), in a nursery rhyme bidding one who has sore lips go into the kitchen, kiss the pot-hook thrice (kyssa hóinn þrysvar), and say these words: Heill og sæll hór minn, | eg skal kyssa snös þína, ef þú græðir vör mína, Ísl. Þjóðs. ii. 553, which throw a light ou the passage in Hbl. 48 (Sif á hó heima), insinuating that Thor busied himself with cooking and dairy-work. The hós in Ls. 33 seems to be a gen. = hvers, cujus, answering to the dat. hveim, abl. hví.
- 2.
n. [Goth. horinassus = μοιχεία; Engl. whoredom], adultery, Jb. 448, N. G. L. i. 70, Sks. 693, v. l.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- acc.
- þolfall (e. accusative)
- gen.
- eignarfall (e. genitive)
- Goth.
- Gothic.
- Engl.
- English.
- q. v.
- quod vide.
- dat.
- þágufall (e. dative)
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
- v. l.
- varia lectio.
Tilvitnuð rit
- Ísl. Þjóðs.
- Íslenzkar þjóðsögur.
- Hbl.
- Hárbarðs-ljóð. (A. I.)
- Ls.
- Loka-senna. (A. I.)
- Jb.
- Jóns-bók. (B. III.)
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)