Yrða

hóra

sagnorð

Merkingar

  1. 1.

    að, to commit adultery, Stj. 197, Gþl. 136; hóra undir bónda sinn, Jb. 448 B, D. I. i. 262: with acc., K. Á. 122, Sks. 455, 575: reflex., Stj. 398. Jb. 124, Grett. 204 new Ed.

  2. 2.

    u, f. [Germ. hure; Engl. whore, harlot], Fas. i. 99, N. G. L. i. 70.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

acc.
þolfall (e. accusative)
reflex.
reflexive.
Ed.
edition, editions, edited.
f.
kvenkyn (e. feminine)
Germ.
German.
Engl.
English.

Tilvitnuð rit

Stj.
Stjórn. (F. I.)
Gþl.
Gulaþings-lög. (B. II.)
Jb.
Jóns-bók. (B. III.)
D. I.
Diplomatarium Islandicum. (J. I.)
K. Á.
Kristinn-réttr Árna biskups. (B. III.)
Sks.
Konungs skugg-sjá. (H. II.)
Grett.
Grettis saga. (D. II.)
Fas.
Fornaldar sögur. (C. II.)
N. G. L.
Norges Gamle Love. (B. II.)