Yrða

hjörð

nafnorð, kvenkyn

f., gen. hjarðar, dat. hjörðu, pl. hjarðir, [Ulf. hairda = αγέλη, ποίμνη; A. S. heord; Engl. herd; O. H. G. herta; Germ. heerde; Swed.-Dan. hjord]:—a herd, flock, Hm. 20, 70, Hým. 17 (of oxen), Gþl. 400, Fms. vii. 54, N. G. L. i. 146, Fb. i. 151, Þorf. Karl. 376; gæta hjarðar, to tend flocks, Stj. 460, 462, passim: eccl., Guðs h., Hom. 85, Mar., Post.

COMPDS: hjarðarhundr, hjarðarsveinn, hjarðartröð, Hjarðar-holt, Hjarðar-dalr, Hjarðar-nes, Landn.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

f.
kvenkyn (e. feminine)
gen.
eignarfall (e. genitive)
dat.
þágufall (e. dative)
pl.
fleirtala (e. plural)
Ulf.
Ulfilas.
A. S.
Anglo-Saxon.
Engl.
English.
O. H. G.
Old High German.
Germ.
German.
eccl.
ecclesiastical.
COMPDS
samsett orð (e. compounds)

Tilvitnuð rit

Hm.
Hává-mál. (A. I.)
Hým.
Hýmis-kviða. (A. I.)
Gþl.
Gulaþings-lög. (B. II.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
N. G. L.
Norges Gamle Love. (B. II.)
Fb.
Flateyjar-bók. (E. I.)
Þorf. Karl.
Þorfinns saga Karlsefnis. (D. II.)
Stj.
Stjórn. (F. I.)
Hom.
Hómilíu-bók. (F. II.)
Mar.
Maríu saga. (F. III.)
Post.
Postula sögur. (F. III.)
Landn.
Landnáma. (D. I.)