hjörtr
nafnorð, karlkyn
Merkingar
m., gen. hjartar, mod. hjörts, dat. hirti, acc. pl. hjörtu, mod. hirti; [A. S. heort; Engl. hart; O. H. G. hiruz; Germ. hirsch; Dan. hjort; Lat. cervus]:—a hart, stag, Gm., Sól., Nj. 143, K. Þ. K. 132, Edda 11, Fas. i. 205, Pr. 410, passim: hjartar-horn, n. a hart’s horn, Edda 23, Str. 3, Sól. 78: metaph. in the phrase, ríða á hirti, to be of importance; hvé mjök þat er kallat at á hirti ríði, hversu til fátækra manna var gjört í þessu lífi, Bs. i. 104, (= ríða á miklu.)
- II.
a pr. name, Landn.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- gen.
- eignarfall (e. genitive)
- mod.
- modern.
- dat.
- þágufall (e. dative)
- acc.
- þolfall (e. accusative)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Engl.
- English.
- O. H. G.
- Old High German.
- Germ.
- German.
- Dan.
- Danish.
- Lat.
- Latin.
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
- pr.
- proper, properly.
Tilvitnuð rit
- Gm.
- Grímnis-mál. (A. I.)
- Sól.
- Sólarljóð. (A. III.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- K. Þ. K.
- Kristinn-réttr Þorláks ok Ketils = Kristinna-laga-þáttr. (B. I.)
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Str.
- Strengleikar. (G. II.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Landn.
- Landnáma. (D. I.)