Yrða

hlé

nafnorð, hvorugkyn

n. [Ulf. hlija = σκηνή, Mark ix. 5; A. S. hleô; Hel. hlea; Engl. lee; Dan. læ]:—lee, used (as in Engl.) only by seamen; sigla á hlé, to stand to leeward, Jb. 400: shelter, standa í hlé, fara í hlé, to seek shelter: mod. a pause, það varð hlé á því. hlé-borð, n. the lee side, freq., Lex. Poët.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

n.
hvorugkyn (e. neuter)
Ulf.
Ulfilas.
A. S.
Anglo-Saxon.
Hel.
Heliand.
Engl.
English.
Dan.
Danish.
mod.
modern.
freq.
frequent, frequently.

Tilvitnuð rit

Jb.
Jóns-bók. (B. III.)
Lex. Poët.
Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.