hválfa
sagnorð
d, in old writers spelt hólfa or hölfa; but hvolfa is the mod. form:—to turn vpside down, keel uppermost; sjá at þar hólfir skip á sjónum, Fb. ii. 223, as also Hb. l. c., Fbr. 103 new Ed.; þar hvolfði skip, Njarð. 376 (paper MS.); hóf upp knörr ok sneri á lopti ok kom hólfandi niðr, Bs. i. 30; ok hugðu nú mundu fullkomlega yfir hólfa, it would be overwhelmed, 769.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- mod.
- modern.
- l. c.
- loco citato.
- Ed.
- edition, editions, edited.
- MS.
- manuscript, manuscripts.
Tilvitnuð rit
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- Hb.
- Hauks-bók. (H. IV.)
- Fbr.
- Fóstbræðra saga. (D. II.)
- Njarð.
- Njarðvíkinga saga. (D. II.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)