kví
nafnorð, kvenkyn
f., pl. kvíar, [quey or quoy, Orkn. and Shetl.], a fold, pen, esp. where sheep are milked; reka fé í kvíar, Hrafn. 8; ær í kvíum, Dipl. ii. 14; útlagask hann við þann er kvína á, Grág. ii. 329; ór kví þeirri, id.; ef búfé gengr ór kvíum, Js. 100; kvía gimbill, a young sheep, Sturl. ii. 150; sem sauðir í kví, Fms. viii. 219; hugðisk mundu taka þá í kvíum sem sauði til skurðar, 60:—in mod. usage in pl. the pen where sheep are milked, moka kvíar, Bjarn. (in a verse), Ísl. Þjóðs., Piltr og Stúlka, Snót:—metaph. a lane of men branching like a fork = klömbr, Ó. H. 119, Orkn. 468, Eg. 232, Sturl. i. 29, Fms. vi. 69: in plur., Lv. 95, Glúm. 386.
COMPDS: kvíaból, kvíagarðr, kvíaveggr, Kvíarmið, Kví-á, Kvía-bekkr, Landn.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- esp.
- especially.
- mod.
- modern.
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
- plur.
- fleirtala (e. plural)
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
Tilvitnuð rit
- Orkn.
- Orkneyinga saga. (E. II.)
- Hrafn.
- Hrafnkels saga. (D. II.)
- Dipl.
- Diplomatarium. (J. I.)
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- Js.
- Járnsíða. (B. III.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Bjarn.
- Bjarnar saga. (D. II.)
- Ísl. Þjóðs.
- Íslenzkar þjóðsögur.
- Snót
- Snót, poems.
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Lv.
- Ljósvetninga saga. (D. II.)
- Glúm.
- Víga-Glúms saga. (D. II.)
- Landn.
- Landnáma. (D. I.)