lend
nafnorð, kvenkyn
f., pl. lendir, mod. also lendar; [A. S. lenden; Old Engl. lendes; Scot. lendis; Engl. loins; O. H. G. lenti; Germ. lende]:—the loin; the mod. usage distinguishes between the sing., the loin or croup of a horse and pl. lendar of the human loins; lendir yðrar skulu þér gyrða, Hom. 84 (Luke xii. 35); munu konungar út af þínum lendum fæðask, Stj., Sks. 404; undir herðum, lendum, knés-botum, Edda 40; lenda-kláði, Fas. iii. 102:—of a horse, hann flær af henni alla baklengjuna aptr á lend, Grett. 91; á lend hestinum, Nj. 91; hann klappar á lend hestinum, Bs. i. 633; um höfuð, lend, brjóst ok kvið ok allan hest, Sks. 404. lenda-verkr, m. ‘loin-work,’ lumbago, Pr. 471, Ld. 32.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- mod.
- modern.
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Engl.
- English.
- Scot.
- Scottish.
- O. H. G.
- Old High German.
- Germ.
- German.
- sing.
- eintala (e. singular)
- m.
- karlkyn (e. masculine)
Tilvitnuð rit
- Hom.
- Hómilíu-bók. (F. II.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Grett.
- Grettis saga. (D. II.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Ld.
- Laxdæla saga. (D. II.)