lykill
nafnorð, karlkyn
m., pl. luklar, mod. lyklar, dat. sing. lykli; [from loka; Dan. nögle; Swed. nyckel, changing l into n]:—a key, Grág. ii. 193, Gþl. 532, Odd. 16, Skálda 172, Fbr. 46 new Ed., N. G. L. i. 131, 383; kistu-lykill, Nj. 94; konungs-lykill, see konungr, Fbr. l. c., Fms. vi. 188: the lady of a house used to wear a bundle of keys at her girdle, hence the phrase in Þkv. 16, 19:—as a musical term, lyklar í symphonu, Skálda. lykla-vald, n. the keeping of the keys.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- mod.
- modern.
- dat.
- þágufall (e. dative)
- sing.
- eintala (e. singular)
- Dan.
- Danish.
- Swed.
- Swedish.
- Ed.
- edition, editions, edited.
- l. c.
- loco citato.
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
Tilvitnuð rit
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- Gþl.
- Gulaþings-lög. (B. II.)
- Odd.
- Stjörnu-Odda draumr. (D. V.)
- Skálda
- Skálda. (H. I.)
- Fbr.
- Fóstbræðra saga. (D. II.)
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Þkv.
- Þryms-kviða. (A. I.)