lykkja
nafnorð, kvenkyn
Merkingar
u, f. [Dan. lökke; Ivar Aasen lykke; derived from lykja, lúka, but not from hlekkr]:—a lock, loop, coil; hann hafði lykkju ok dregr á hönd ser, Ísl. ii. 226; lykkjar í hornum, Korin. 86; þar til er lykkja varð á, a bend in a fence, Eg. 231, Fas. ii. 111 (of a flying dragon), Bær. 19: the loop or ring on which a bell hangs, Vm. 76: metaph., gera lykkju á leiðinni, to make a loop in one’s voyage, stop, Fms. v. 197: in knitting, taka upp lykkju, to pick up a loop; fella niðr lykkju, to drop a loop; whence lykkju-fall, n. the dropping a loop so as to leave a hole: lykkju-spor, n. pl. footprints in zig-zag, Jb. 424.
- II.
an enclosed field (mod. Norse lykke or lokke), a villa, e. g. the Norse villas about Christiania,—eptir öystra stræti ok auster á lykkjur, N. G. L. ii. 241 (v. l.), D. N. passim.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- Dan.
- Danish.
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- mod.
- modern.
- e. g.
- exempli gratia.
- v. l.
- varia lectio.
Tilvitnuð rit
- Ivar Aasen
- Ivar Aasen’s Dictionary, 1850.
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Bær.
- Bærings saga. (G. II.)
- Vm.
- Vilkins-máldagi. (J. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Jb.
- Jóns-bók. (B. III.)
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- D. N.
- Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)