mækir
nafnorð, karlkyn
m. [Ulf. meki = μάχαιρα; A. S. mece; Hel. maki]:—a kind of sword; mækis eggjar, Hðm. 16; hvassan mæki, of the sword Tyrfing, Fas. i. 521 (in a verse); mæki mjófan málfán, Skm. 25; mæki til höggs, Hm. 81, Gm. 52, Ls. 12; hann hefir mæki stóran í hendi, en Þorsteinn sverð sitt, Fas. ii. 426; með tvíeggjuðum mæki, Ísl. ii. 54; saxinu eða mækinum, Stj. 383; hafði Yngvi um kné sér mæki … hann brá mækinum ok hjó …, Hkr. i. 29; saxit Tuma-naut … hér máttú sjá mækinn Tuma bróður þíns, Br. i. 527.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- Ulf.
- Ulfilas.
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Hel.
- Heliand.
Tilvitnuð rit
- Hðm.
- Hamðis-mál. (A. II.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Skm.
- Skírnis-mál. (A. I.)
- Hm.
- Hává-mál. (A. I.)
- Gm.
- Grímnis-mál. (A. I.)
- Ls.
- Loka-senna. (A. I.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Hkr.
- Heimskringla. (E. I.)