mæti
nafnorð, hvorugkyn
Merkingar
n. [meta], good things, wealth; mörg mæti, many good things, Hým. 32; man ek at vér meiri mæti áttum, Vkv. 13; mætum ágætum, Am. 66; nökkut mæta (gen. pl.), Fsm. 29; veglig mæti, Lex. Poët.; veraldar mæti, Nikuld., Skáld H. 2. 38; hans mæti kná ek hljóta, Edda (in a verse).
- 2.
in prose; the phrase, hafa mæti á e-u (mod. mætur), to have a fancy for, to value highly; ok hefir Úlfr enn meiri mæti á Sigmundi þaðan frá en áðr, Fær. 52; brandkrossarnir, þeir sem hann hafði mest mæti á, Vígl. 61 new Ed.; Gunnhildr lagði mikil mæti á Ólaf, Ld. 72.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
- gen.
- eignarfall (e. genitive)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- mod.
- modern.
- Ed.
- edition, editions, edited.
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
Tilvitnuð rit
- Hým.
- Hýmis-kviða. (A. I.)
- Vkv.
- Völundar-kviða. (A. II.)
- Am.
- Atla-mál. (A. II.)
- Fsm.
- Fjölsvinns-mál. (A. II.)
- Lex. Poët.
- Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.
- Skáld H.
- Skáld Helga-rímur. (A. III.)
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Fær.
- Færeyinga saga. (E. II.)
- Vígl.
- Víglundar saga. (D. V.)
- Ld.
- Laxdæla saga. (D. II.)