mærr 1
nafnorð, kvenkyn
Merkingar
- 1.
f. (i. e. mœrr), gen. mærar, dat. and acc. mæri:—a land, prop. border-land, only in poetry; mærar, Skálda 236 (in a verse); and in compds, blá-mœrr (q. v.), the blue land = the sea; borð-mœrr, máfa m., id.; dag-mærr, the day-land, i. e. the heaven; hauk-mœrr, the ‘hawk-land’ = the hand; Móins mær, serpent-land, i. e. gold. Lex. Poët.: the word remains in landa-mæri, border-land, and
- II.
in the local name Mæri, f. a county in Norway; Sunn-mæri, Norð-mæri, Fms. passim; whence Mærir, m. pl. the men of M.: Mæra-jarl, the earl of M., a name of earl Rögnvald, the ancestor of the dukes of Normandy and the earls of Orkney: Mærskr, adj. from Mæri, Fms. Mæri or Mærini, a famed temple in Drontheim in Norway: hann lagði Mærina-helgi á allan fjörðinn ok lét engu tortýna þar nema kvikfé heimilu, i. e. he made the whole fjord a sanctuary, extended the sanctuary to the length of the whole fjord, Landn. l. c.
- 2.
adj., compar. mærri, mærstr; [Ulf. mers in waila-mers = εὔφημος; O. H. G. mâri]:—famous, glorious, great, Germ. herrlich, of persons; mjötuð mæran, Vsp. 2; mærir tívar, Hým. 4; mæran kon; inn mæri mögr Sigröðar, Kormak; ins mæra burar, Gm. 50; mærr jöfurr, Lex. Poët.: absol., báru mjöð mærar, Am. 8, 93; ena mæru Ingunni, Fms. viii. (in a verse); deyrat mildingr mæri (compar.), vi. 427: of things, í enum mæra Mímis-brunni, Vsp. 22; inn mæra fimbul-vetr, Vþm. 44; inn mæra mjöð, Skm. 16; mæran drykk mjaðar, Ls. 6; hrís þat et mæra, Akv. 5; inn mæri vöndr, Korm. 98 (in a verse): þjóð-mær, glorious.
- 2.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- i. e.
- id est.
- gen.
- eignarfall (e. genitive)
- dat.
- þágufall (e. dative)
- acc.
- þolfall (e. accusative)
- prop.
- proper, properly.
- q. v.
- quod vide.
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
- l. c.
- loco citato.
- compar.
- miðstig (e. comparative)
- Ulf.
- Ulfilas.
- O. H. G.
- Old High German.
- Germ.
- German.
- absol.
- absolute, absolutely.
Tilvitnuð rit
- Skálda
- Skálda. (H. I.)
- Lex. Poët.
- Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Landn.
- Landnáma. (D. I.)
- Vsp.
- Völuspá. (A. I.)
- Hým.
- Hýmis-kviða. (A. I.)
- Gm.
- Grímnis-mál. (A. I.)
- Am.
- Atla-mál. (A. II.)
- Vþm.
- Vafþrúðnis-mál. (A. I.)
- Skm.
- Skírnis-mál. (A. I.)
- Ls.
- Loka-senna. (A. I.)
- Akv.
- Atla-kviða. (A. II.)
- Korm.
- Kormáks saga. (D. II.)