Yrða

mærr 1

nafnorð, kvenkyn

Merkingar

  1. 1.

    f. (i. e. mœrr), gen. mærar, dat. and acc. mæri:—a land, prop. border-land, only in poetry; mærar, Skálda 236 (in a verse); and in compds, blá-mœrr (q. v.), the blue land = the sea; borð-mœrr, máfa m., id.; dag-mærr, the day-land, i. e. the heaven; hauk-mœrr, the ‘hawk-land’ = the hand; Móins mær, serpent-land, i. e. gold. Lex. Poët.: the word remains in landa-mæri, border-land, and

  2. II.

    in the local name Mæri, f. a county in Norway; Sunn-mæri, Norð-mæri, Fms. passim; whence Mærir, m. pl. the men of M.: Mæra-jarl, the earl of M., a name of earl Rögnvald, the ancestor of the dukes of Normandy and the earls of Orkney: Mærskr, adj. from Mæri, Fms. Mæri or Mærini, a famed temple in Drontheim in Norway: hann lagði Mærina-helgi á allan fjörðinn ok lét engu tortýna þar nema kvikfé heimilu, i. e. he made the whole fjord a sanctuary, extended the sanctuary to the length of the whole fjord, Landn. l. c.

    1. 2.

      adj., compar. mærri, mærstr; [Ulf. mers in waila-mers = εὔφημος; O. H. G. mâri]:—famous, glorious, great, Germ. herrlich, of persons; mjötuð mæran, Vsp. 2; mærir tívar, Hým. 4; mæran kon; inn mæri mögr Sigröðar, Kormak; ins mæra burar, Gm. 50; mærr jöfurr, Lex. Poët.: absol., báru mjöð mærar, Am. 8, 93; ena mæru Ingunni, Fms. viii. (in a verse); deyrat mildingr mæri (compar.), vi. 427: of things, í enum mæra Mímis-brunni, Vsp. 22; inn mæra fimbul-vetr, Vþm. 44; inn mæra mjöð, Skm. 16; mæran drykk mjaðar, Ls. 6; hrís þat et mæra, Akv. 5; inn mæri vöndr, Korm. 98 (in a verse): þjóð-mær, glorious.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

f.
kvenkyn (e. feminine)
i. e.
id est.
gen.
eignarfall (e. genitive)
dat.
þágufall (e. dative)
acc.
þolfall (e. accusative)
prop.
proper, properly.
q. v.
quod vide.
m.
karlkyn (e. masculine)
pl.
fleirtala (e. plural)
adj.
lýsingarorð (e. adjective)
l. c.
loco citato.
compar.
miðstig (e. comparative)
Ulf.
Ulfilas.
O. H. G.
Old High German.
Germ.
German.
absol.
absolute, absolutely.

Tilvitnuð rit

Skálda
Skálda. (H. I.)
Lex. Poët.
Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Landn.
Landnáma. (D. I.)
Vsp.
Völuspá. (A. I.)
Hým.
Hýmis-kviða. (A. I.)
Gm.
Grímnis-mál. (A. I.)
Am.
Atla-mál. (A. II.)
Vþm.
Vafþrúðnis-mál. (A. I.)
Skm.
Skírnis-mál. (A. I.)
Ls.
Loka-senna. (A. I.)
Akv.
Atla-kviða. (A. II.)
Korm.
Kormáks saga. (D. II.)