mætr
lýsingarorð
adj. valuable, excellent, of persons meet, worthy; mætr ok ágætr, El., Stj.; mætan mar, Hdl. 5; Guði ok hans mætu móður, D. N. i. 51; mætustu móður, Th. 78; maðr mæztr und sólu, Gkv. 1. 7:—lawful, valid, dæma sök mæta eðr úmæta, Grág. i. 67; lög-mætr, lawful; ú-mætr, invalid.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
Tilvitnuð rit
- El.
- Elis saga. (G. II.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Hdl.
- Hyndlu-ljóð. (A. II.)
- D. N.
- Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)
- Th.
- Theophilus. (F. III.)
- Gkv.
- Guðrúnar-kviða. (A. II.)
- Grág.
- Grágás. (B. I.)