móðr 2
nafnorð, karlkyn
sjá einnig móðr 1 nafnorð, karlkyn
Merkingar
- 1.
m. (= móða), in western Icel. muddy snow-banks, heaps of snow and ice projecting into the sea.
- 2.
adj. [Scot. muth], moody; þá er móðr er at morni kömr, Hm. 22; sorg-móðr, Og. 13; sjá móðr konungr, 16; heipt-móðr, wrath, Lex. Poët.; this sense is poët. and obsolete, but freq. in
- II.
weary, exhausted, losing one’s breath; hann var móðr mjök af göngu, Fms. vi. 325, Fs. 27; móðr ok sárr, Þiðr. 332; móðir af erfiði, Ó. H. 187; móðr ok megin-lítill, Sól. 2; Kjartan var lítt sárr en ákafliga vígmóðr, Ld. 222; hestrinn var mjök móðr, Gullþ. 64.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- Icel.
- Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
- Scot.
- Scottish.
- poët.
- poetically.
- freq.
- frequent, frequently.
Tilvitnuð rit
- Hm.
- Hává-mál. (A. I.)
- Og.
- Oddrúnar-grátr. (A. II.)
- Lex. Poët.
- Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fs.
- Forn-sögur. (D. II.)
- Þiðr.
- Þiðreks saga. (G. I.)
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Sól.
- Sólarljóð. (A. III.)
- Ld.
- Laxdæla saga. (D. II.)
- Gullþ.
- Gull-Þóris saga. (D. II.)