móðugr
lýsingarorð
adj., contr. móðgir, móðgan, [Ulf. môdags = ὀργιζόμενος; Engl. moody]:—moody, as an epithet of a giant, fierce, Hým. 5, 21; móðugr ok mjök þungyrkr, Fs. 185:—moody, gloomy, Akv. 36; móðgir, Gh. 7; móðug spjöll, 9, Gkv. 1. 2, 5, 11; harð-m., þrúð-m., of a hard, fierce mood: móðug á munað, bent on lust, Sól.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
- contr.
- contracted.
- Ulf.
- Ulfilas.
- Engl.
- English.
Tilvitnuð rit
- Hým.
- Hýmis-kviða. (A. I.)
- Fs.
- Forn-sögur. (D. II.)
- Akv.
- Atla-kviða. (A. II.)
- Gh.
- Guðrúnar-hefna. (A. II.)
- Gkv.
- Guðrúnar-kviða. (A. II.)
- Sól.
- Sólarljóð. (A. III.)