mergr

nafnorð, karlkyn

Merkingar

m., gen. mergjar, dat. merg, but mergi, Ls. 43; pl. mergir; [A. S. mearg; Scot. mergh; Engl. marrow; Germ. mark; Dan. marv]:—marrow, Edda 28, Grág. ii. 91; frost og fjúk. er fast á búk frosinn mergr úr beinum, a ditty, passim.

2.
metaph. pith; mergr ritninganna, Mar.; af mergjum hjartans, id.; þat er m. málsins, þat er enginn m. í því, and the like.

COMPDS:

merglauss,
mergleysi,
mergruni.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

m.: karlkyn (e. masculine)
gen.: eignarfall (e. genitive)
dat.: þágufall (e. dative)
pl.: fleirtala (e. plural)
A. S.: Anglo-Saxon.
Scot.: Scottish.
Engl.: English.
Germ.: German.
Dan.: Danish.
metaph.: metaphorical, metaphorically.
COMPDS: samsett orð (e. compounds)

Tilvitnuð rit

Ls.: Loka-senna. (A. I.)
Edda: Edda. (C. I.)
Grág.: Grágás. (B. I.)
Mar.: Maríu saga. (F. III.)