röðull
nafnorð, karlkyn
Merkingar
m., dat. röðli, poët.:—a halo, glory; verðr hann kórónaðr með gulligum röðli, Sks. 39; skínandi röðull, 41:—the sun, Lex. Poët. passim: as also the compd álf-röðull:—röðlar, pl. = the saints; lesi bjartar þeir bækr ok röðla, Merl.
- II.
an edge or crest, of a hill, cliff, or the like, freq. in mod. usage-; brekku-röðull, fjalls-r., the crest of a hill, fell.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- dat.
- þágufall (e. dative)
- poët.
- poetically.
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- freq.
- frequent, frequently.
- mod.
- modern.
Tilvitnuð rit
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)
- Lex. Poët.
- Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.
- Merl.
- Merlínusspá. (A. III.)