rödd
nafnorð, kvenkyn
f., gen. raddar, dat. röddu and rödd, pl. raddir; acc. roddo, as if from radda, Mork. 128; [Ulf. razda = λαλία and γλωσσα; O. H. G. rarta; A. S. reord; the Norse is an assimilated form; rödd and kvöddusk are made to rhyme in Hkr. i, in a verse of the 10th century]:—the voice; raddir ok orð, Stj. 67; hljóð þat er rödd heitir … en annat er eigi er rödd, … rödd er hljóð, Skálda 174; hverrar raddar, Sks. 635; þeir mæltu einni röddu, 656 A. ii. 5; manns rödd, the human voice, 655 xxii. B. 2; með skjálfandi röddu, Fms. viii. 8; kalla kaldri röddu, Akv. 2; kalla hárri röddu, Matth. xxvii. 46, Luke xxiii. 46; stilla röddu, Vkv. 15; ein rödd úr skýinu sagði, Matth. xvii. 5; rödd hrópanda í eyðimörku, John i. 23; röddin niðr af himni, Matth. iii. 17; engla raddir, angels’ voices;—with the notion of music, Skálda; af bar söngr hans ok rödd af öðrum mönnum, Bs. i. 127; fögr rödd, sætlig hljóð raddanna, 240:—reina rödd, Hkv. Hjörv.; dýrs rödd, Barl. 56; fugls rödd, Fms. vi. 445.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- gen.
- eignarfall (e. genitive)
- dat.
- þágufall (e. dative)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- acc.
- þolfall (e. accusative)
- Ulf.
- Ulfilas.
- O. H. G.
- Old High German.
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
Tilvitnuð rit
- Mork.
- Morkinskinna. (E. I.)
- Hkr.
- Heimskringla. (E. I.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Skálda
- Skálda. (H. I.)
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Akv.
- Atla-kviða. (A. II.)
- Vkv.
- Völundar-kviða. (A. II.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Hkv. Hjörv.
- Helga-kviða Hjörvarðssonar. (A. II.)
- Barl.
- Barlaams saga. (F. III.)