rauði
nafnorð, karlkyn
a, m. red iron-ore, haematite, from which the Norse settlers wrought iron (whence rauða-blástr, m. = the forging of haematite); hann bjó í Dalsminni (in western Icel.), hann blés fyrstr manna rauða á Íslandi. ok var hann af því kallaðr Rauða-Björn, Landn. (Melab.) 71; Skallagrímr var járnsmiðr mikill ok hafði rauða-blástr mikinn á vetrinn, Eg. 141, cp. the description in Sks. 162, 163; for remains of furnaces found in Icel. see Eggert Itin. ch. 575. 719, 720: for the phrase rauða undr, the red wonder Sks. l. c.:—ore, hann (Saturnus) fann ok rauða þann í jörðu er hann blés gull af, Edda (pref.) 148.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- Icel.
- Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
- cp.
- compare.
- ch.
- chapter.
- l. c.
- loco citato.
- pref.
- preface.
Tilvitnuð rit
- Landn.
- Landnáma. (D. I.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)
- Itin.
- Itinerarium or Travels of Eggert Ólafsson, 1772.
- Edda
- Edda. (C. I.)