sögn
nafnorð, kvenkyn
Merkingar
f., pl. sagnir, [Dan. sagn; see segja and saga], a saw, tale, report; at sögn Ara prests ins fróða, Fms. i. 55; brá flestum sú sögn (news) í brún, vi. 226; nauðga e-m til sagna, to force one to confess, by tortures, Fbr. 46; pína til sagna, id., Fms. vi. 14: gramm., Skálda 174, 178, 180.
- II.
a host, men, poët., Edda (Gl.); sagna segendum, Haustl.; skipa-sögn, a ship’s crew, Fms. vi. (in a verse); skip-sögn, q. v.; sjau fylla sögn, seven make a crew, Edda.
COMPDS: sagna-maðr (q. v.), m. an historian, Sturl. i. 9; inn vísi s. Josephus, Stj., Mar. sagna-skemtan, f. an entertainment of story-telling, Sturl. i. 25, Þorf. Karl. ch. 7.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- Dan.
- Danish.
- gramm.
- grammar.
- poët.
- poetically.
- q. v.
- quod vide.
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- ch.
- chapter.
Tilvitnuð rit
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fbr.
- Fóstbræðra saga. (D. II.)
- Skálda
- Skálda. (H. I.)
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Haustl.
- Haustlöng. (A. I.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Mar.
- Maríu saga. (F. III.)
- Þorf. Karl.
- Þorfinns saga Karlsefnis. (D. II.)