sýla
sagnorð
d, or better syla, with y, qs. svela, [svell; Engl. swell; cp. Dan. svulme]:—to swell, turn into ice, of water; sýldi hvern dropa er inn kom, … sýldi um hann öll klæðin, Ísl. ii. 461, 462; allt sýldi bæði úti ok inni, Fas, ii. 144: part. sýldr, stiff with ice; kuflinn var sýldr allr, Grett. 117 A; skipit með öllum jöklinum, en þat var mjök sýlt, 125 A; hvar skúar Gísla liggja ok eru sýldir allir, Gísl. 115: of a wound, sýldi benjarnar (acc.), Þjal. 30.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- qs.
- quasi.
- Engl.
- English.
- cp.
- compare.
- Dan.
- Danish.
- part.
- lýsingarháttur (e. participle)
- acc.
- þolfall (e. accusative)
Tilvitnuð rit
- Grett.
- Grettis saga. (D. II.)
- Gísl.
- Gísla saga. (D. II.)
- Þjal.
- Þjalar-Jóns saga. (G. III.)