sýna
sagnorð
Merkingar
d, to shew; hón bað hann sýna sér sverðit, Gullþ. 14; á þinginu sýndu menn vápn sín, Fms. iv. 326; þú skalt enga fáleika á þér sýna, Nj. 14; sýna sik glaðan, Barl. 16; hann sýndi mun ek sýna yðr (dat.) í fata-búr Þorfinns, Grett. 98 A, passim.
- II.
reflex. sýnask, to appear, Rb. 478; sýnisk þat jafnan at ek em fégjarn, Nj. 102; hann kvað mikla úsæmd í slíku sýnask af Sturlu, Sturl. i. 87; ok sýndisk hann þá Nero (dat.), he then presented himself to N., 659 C. 29.
- 2.
to seem, with dat.; e-m sýnisk e-t, it appears to one; óss sýnisk úmakligt, at …, Eluc. 3; sýndisk vitrum mönnum hann afbragð, Fms. x. 397; hefir mér tvennt um sýnzk, Nj. 3: to see in a dream, somnaði hann, honum sýndisk þá enn helgi Ólafr konungr, Ó. H. 240; sýndisk honum í svefni engill Guðs, Bær. 12; sem konunni hafði sýnzk um nóttina, Fms. v. 222: so also, mér sýndist hann koma, I thought I saw him come; mér sýndist eg sjá hann, I thought I saw him; ekki er allt sem sýnist, a saying, varla sýnisk allt sem, Mkv.
- 3.
to think fit; veitið mér gröpt slíkan sem yðr sýnisk, such as you deem fit, as you like, Fms. ix. 309; fékk konungr sveitar-höfðingja þá er honum sýndisk, Eg. 272; sýndisk mönnum, at Andrés misti sæmda sinna, Fms. ix. 309; sýnisk þat þó flestum, at fá mér þat er ek vil, Grett. 129 A; Þrándr kvað hitt mundu sýnask (that would seem better) at unna Leifi föður-bóta, Fær. 159.
- 2.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- dat.
- þágufall (e. dative)
- reflex.
- reflexive.
Tilvitnuð rit
- Gullþ.
- Gull-Þóris saga. (D. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Barl.
- Barlaams saga. (F. III.)
- Grett.
- Grettis saga. (D. II.)
- Rb.
- Rímbegla. (H. III.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)
- Eluc.
- Elucidarium. (F. II.)
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Bær.
- Bærings saga. (G. II.)
- Mkv.
- Málshátta-kvæði. (A. III.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Fær.
- Færeyinga saga. (E. II.)