seðja
sagnorð
Merkingar
pres. seð, pret. saddi, subj. seddi, part. saddr; [Goth. saþan, sôþ, supposed from ga-soþjan; A. S. sadjan; O. H. G. satjan; Lat. satiare]:—to satiate, feed; Gera ok Freka seðr, Gm. 19; s. e-n af e-u, or á e-u, s. hrafn af hræjum, Hkv. 1. 43, Fas. i. 140; s. hrafn á holdi, Korm. (in a verse); og hann girnfist að s. sik af þeim molum sem féllu af borðum hins ríka, Luke xvi. 21: metaph., Stj. 29; at ek skylda sadda hafa yðra fýst á minni frásögn, 655 xxx. A. 4; s. fenginn hungr á nýju ránfengi, Al. 83: s. e-n e-u, s. oss sínum málum helgum, 625. 79; s. þorsta, to slake the thirst, Magn. 486.
- II.
reflex. seðjask, to be sated, eat one’s fill; vitnir seðsk. the wolf is sated, Edda (Ht.) 9; seðjask Sæhrímni, Gm.; vér söddumk af konunglegri sælu, Al. 165; seðjask á e-u, 677. 3; láta verða sadda sína reiði, Al. 106.
- III.
part. saddr, [Germ. satt], sated, having eaten one’s fill, eg er saddr; vera s. á e-u, to have got enough of, Ld. 98; full-s.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- pres.
- nútíð (e. present)
- pret.
- þátíð (e. preterite)
- subj.
- viðtengingarháttur (e. subjunctive)
- part.
- lýsingarháttur (e. participle)
- Goth.
- Gothic.
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- O. H. G.
- Old High German.
- Lat.
- Latin.
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
- reflex.
- reflexive.
- Germ.
- German.
Tilvitnuð rit
- Gm.
- Grímnis-mál. (A. I.)
- Hkv.
- Helga-kviða Hundingsbana. (A. II.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Korm.
- Kormáks saga. (D. II.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Al.
- Alexanders saga. (G. I.)
- Magn.
- Magnús saga jarls. (E. II.)
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Ht.
- Hátta-tal. (C. I.)
- Ld.
- Laxdæla saga. (D. II.)