seiða
sagnorð
d, [answering to síða, q. v.], to enchant by a spell; seiða seið, to work a spell. Gísl. 31; Gunnhildr lét þat seiða, at Egill skyldi aldri ró bíða. Eg. 403: s. til e-s, seiddi hón til þess í hallæri, at hvert sund var fullt af síld, Landn. 147; hann hefir látið s. til, at honum skal ekki vápn at bana verða nema hann, Nj. 44.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- q. v.
- quod vide.
Tilvitnuð rit
- Gísl.
- Gísla saga. (D. II.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Landn.
- Landnáma. (D. I.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)