Yrða

seina

sagnorð

Merkingar

að, [Ulf. sainjan = βραδύνειν; Germ. sehnen, but only in a metaph. sense]:—to delay, slacken; skynda skal hverr sem einn at snúask til Guðs meðan hann má, at eigi seini hann, lest he be too late, Hom. 13: seina e-u, to delay; verðr mein ef því seinum, Leiðarv. 39: s. at hróðri, to lag with his verses, Orkn. (in a verse).

  1. 2.

    esp. in the part. seinat, too late, mun nú eigi um seinat at flýja, Fms. viii. 162; of seinat hefir þú at segja, thou hast delayed too long. Fas. i. 196; ok er þó of seinat, Ld. 144, Fms. ii. 195; svá at eigi verði seinat, lest it be too late, xi. 114; seinat er nú, systir, at samna Niflungum, Akv. 17.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

Ulf.
Ulfilas.
Germ.
German.
metaph.
metaphorical, metaphorically.
esp.
especially.
part.
lýsingarháttur (e. participle)

Tilvitnuð rit

Hom.
Hómilíu-bók. (F. II.)
Orkn.
Orkneyinga saga. (E. II.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Fas.
Fornaldar sögur. (C. II.)
Ld.
Laxdæla saga. (D. II.)
Akv.
Atla-kviða. (A. II.)