seinka
sagnorð
Merkingar
að, to delay, slacken, Ísl. ii. 217: with acc., s. gönguna, Rb. 106; s. e-t mál, to put a case off, Fms. i. 74: with dat., and so in mod. usage, seinka e-u, Ísl. ii. 217, Gísl. 121.
- II.
reflex. to be delayed; þótti seinkask um kvámu hans, Fms. ii. 72, xi. 70; mjök þótti seinkask atlagan, vii. 259; þá er seinkaðisk um svörin, MS. 623. 16.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- acc.
- þolfall (e. accusative)
- dat.
- þágufall (e. dative)
- mod.
- modern.
- reflex.
- reflexive.
- MS.
- manuscript, manuscripts.
Tilvitnuð rit
- Rb.
- Rímbegla. (H. III.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Gísl.
- Gísla saga. (D. II.)