skær
nafnorð, karlkyn
m., gen. skæs, dat. and acc. skæ, [skæva, skævaðr], a racer, steed, Höfuðl. 12, Orkn. (in a verse), Ísl. ii. 229: metaph., s. skorðu, sunda, = a ship, Lex. Poët.; skir (= skær), Hým. 36; only used by poets.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- gen.
- eignarfall (e. genitive)
- dat.
- þágufall (e. dative)
- acc.
- þolfall (e. accusative)
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
Tilvitnuð rit
- Höfuðl.
- Höfuðlausn. (A. III.)
- Orkn.
- Orkneyinga saga. (E. II.)
- Lex. Poët.
- Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.
- Hým.
- Hýmis-kviða. (A. I.)