skeina
sagnorð
sjá einnig skeina nafnorð, kvenkyn
Merkingar
d, [provinc. Swed. skeina = to cut with a scythe], to scratch, wound slightly; hefir þú skeint þik? Ó. H. 72; ef maðr höggr til manns ok skeinir klæði hans, N. G. L. i. 164; nú hyggr hann at, hvar hann væri skeindr, Rd. 240.
- 2.
reflex. to get a scratch, a slight wound, Grág. ii. 65, Korm. 62, Fms. ii. 82, Sturl. i. 148, Ísl. ii. 258, Fas. ii. 407; skeindusk iðrin, Bs. i. 330.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- provinc.
- provincial.
- Swed.
- Swedish.
- reflex.
- reflexive.
Tilvitnuð rit
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- Rd.
- Reykdæla saga. (D. II.)
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- Korm.
- Kormáks saga. (D. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)