skel
óflokkað
gen. skeljar, pl. skeljar, [Ulf. skalja = κέραμος, Luke v. 19; A. S. sceala; Engl. shell; cp. Germ. schale]:—a shell, of flat or spoon-formed shells, as opp. to kúfungr (of whorled shells); báru-skel, gymbr-skel, kú-skel, öðu-skel (aða), kráku-skel; skurn eðr skel, Stj. 88, Mag.; Skelja-karl, id., Skíða R.: kné-skel, the knee-pan.
COMPDS:
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- gen.
- eignarfall (e. genitive)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- Ulf.
- Ulfilas.
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Engl.
- English.
- cp.
- compare.
- Germ.
- German.
- opp.
- opposed.
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
Tilvitnuð rit
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Mag.
- Mágus saga. (G. II.)