skella
sagnorð
sjá einnig skella nafnorð, kvenkyn
Merkingar
d, causal of skjalla (q. v.), to make to slam, clash; skelldu skip mitt er ek skorðat hafðak, knocked my ship, Hbl., Sturl. i. 177; hann skelldi þeim saman, beat them together, Landn. 84; s. sverði í skeiðin, Eg. 304; s. aptr hurðu, to slam the door, Fb. i. 258, Fms. viii. 341: to smack, s. á lærin, to smack the thigh with the palm; skella lófum, to clap with the hands, Merl.; s. hrömmum yfir, to clutch, Ld. 52; spor svá stór sem keralds botni væri niðr skellt, footprints as great as if the bottom of a cask had been thrown down, Grett. 111.
- 2.
with prepp., skella af, to strike clean off; hann skellir af honum höndina, Al. 40; s. fót undan, Am. 48; skálmin hljóp inn í bergit svá at skellisk við heptið, Fas. i. 56: skella upp, or s. upp yfir sik (skelli-hlátr), to burst out into roaring laughter, Dropl. 31, Sturl. ii. 136, Fms. iii. 113; hón skelldi upp yfir sik ok hló, Grett. 148: skella á e-n (Dan. skælde paa een), to scold one; var þá skellt á Þorstein, at honum hefði ílla tekizk, Orkn. 264; þeir er opt á mik skella, Bs. i. 667 (in a verse): rass-skella, to flog behind, punish children.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- q. v.
- quod vide.
- prepp.
- forsetning (e. preposition)
- Dan.
- Danish.
Tilvitnuð rit
- Hbl.
- Hárbarðs-ljóð. (A. I.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)
- Landn.
- Landnáma. (D. I.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Merl.
- Merlínusspá. (A. III.)
- Ld.
- Laxdæla saga. (D. II.)
- Grett.
- Grettis saga. (D. II.)
- Al.
- Alexanders saga. (G. I.)
- Am.
- Atla-mál. (A. II.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Dropl.
- Droplaugar-sona saga. (D. II.)
- Orkn.
- Orkneyinga saga. (E. II.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)