Yrða

skemma

sagnorð

sjá einnig skemma nafnorð, kvenkyn

Merkingar

d, [skömm, skamm], to put to shame, Sks. 702, Barl. 54, 55, 125, 146.

  1. 2.

    reflex. to blush, Barl. 36, v. l.; skernmask naktra líma, Sks. 534, 549.

  2. II.

    [skamr], to shorten; skemma svá samstöfur at göra eina ór tveim (i. e. by contraction), Edda i. 610; vél (common Engl. to skimp) skar aptan ok skemdi fjaðrar, Gsp.; skulu þeir af kili höggva, ok s. svá skip þeirra … göra eigi skemra en …, N. G. L. i. 99; s. líf sitt, Al. 43; þá er tveir eru skemdir, degi hvárr, shortened each by a day, Rb. 526: impers., en er dag tók at skemma, Fms. i. 67; er nótt dimmaðisk en dagr skemdisk, Fb. i. 71, Sks. 230.

    1. 2.

      to damage, spoil; skemma vápn manna, Al. 168; eigi er enn öllu skemt, Band. 39 new Ed.; vera skemdr, to be hurt, Bs. i. 287; ó-skemdr, unhurt, unscathed, id.: freq. in mod. usage, skemdu það ekki, þú hefir skemt það, thou hast spoiled it; or also, það er skemt, it is damaged, in a bad condition.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

reflex.
reflexive.
v. l.
varia lectio.
i. e.
id est.
Engl.
English.
impers.
ópersónulegt (e. impersonal)
Ed.
edition, editions, edited.
freq.
frequent, frequently.
mod.
modern.

Tilvitnuð rit

Sks.
Konungs skugg-sjá. (H. II.)
Barl.
Barlaams saga. (F. III.)
Edda
Edda. (C. I.)
Gsp.
Getspeki Heiðreks. (A. II.)
N. G. L.
Norges Gamle Love. (B. II.)
Al.
Alexanders saga. (G. I.)
Rb.
Rímbegla. (H. III.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Fb.
Flateyjar-bók. (E. I.)
Band.
Banda-manna saga. (D. II.)
Bs.
Biskupa sögur. (D. III.)