skelmir
nafnorð, karlkyn
m. [Dan. skjelm = Germ. schelm], a rogue, devil; drepa skelmi þann, Boll. 352; skelmirinn, of the devil, Th. 76, Fb. i. 417, Bs. ii. 81; hann spratt upp ok spurði hvat skelmi þat væri, Grett. 66 new Ed.; hvat vill skelmir þinn! Fs. 52; þinn skelmir! 166; skelmir sá, Bjarn. 32.
COMPDS:
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- Dan.
- Danish.
- Germ.
- German.
- Ed.
- edition, editions, edited.
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
Tilvitnuð rit
- Boll.
- Bolla-þáttr. (D. V.)
- Th.
- Theophilus. (F. III.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Grett.
- Grettis saga. (D. II.)
- Fs.
- Forn-sögur. (D. II.)
- Bjarn.
- Bjarnar saga. (D. II.)