snekkja

u, f. [A. S. snace; Engl. smack; snakkr or snákr]:—a kind of swift-sailing ship, belonging to the kind of ‘langskip;’ thus called from its swift ‘snake-like’ movement in the water; Ásbjörn átti langskip, þat var s. tvítug-sessa, Ó. H., Fms. v. 337; hann lét reisa langskip mikit, þat var s., skipit var þrítugt at rúma-tali, ii. 50; snekkjurnar flutu þar ekki, Eg. 362; hann lét búa snekkju tvítug-sessu ok með skútu fimmtán-sessu, ok enn vista-byrðing. Fms. vii. 310: þeir höfðu þangað snekkju tvítug-sessu vel skipaða. Eg. 28; tvær snekkjur, ellifu snekkjur, Fms. i. 27, where the verse has skeið, so that skeið and snekkja seems to be synonymous; tvau skip, var annat ‘langskip’ en annat skúta … ok hleypti ‘snekkjunni’ í kaf undir jarlinum, O. H. L. 16 (the verse has here ‘skeið’ Hákonar): snekkja is distinguished from dreki, tvau skip, var annat dreki góðr en annat s., Fb. i. 154; Vinda-snekkjan, Fms. ii. 308.