snellt
lýsingarorð
n. adj. harshly, in a high-pitched voice; Önundr segir þá snellt, þú ert furðu-djarfr. Eg. 337; hann mælti við þau snellt, i. 70; svara snellt, Ó. H. 115; mjök var Skaði í máli snelld, Völs. R. 60.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
Tilvitnuð rit
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)