strandar
nafnorð, karlkyn
strandar-glópr
m. a strand-fool; in the phrase, verða s., of one who arrives after the ship has sailed, Bs. i. 482, Sturl. i. 165.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
Tilvitnuð rit
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)