Yrða

svívirða

sagnorð sví-virða

Merkingar

  1. 1.

    ð (mod. t), [sví and virða], to dishonour, disgrace, put to shame, Fs. 60, Fms. xi. 55; svívirðr, Ld. 40.

  2. 2.

    u, f. a disgrace, Nj. 15, 139, Fms. xi. 65, 86, Stj. 21.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

mod.
modern.
f.
kvenkyn (e. feminine)

Tilvitnuð rit

Fs.
Forn-sögur. (D. II.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Ld.
Laxdæla saga. (D. II.)
Nj.
Njála. (D. II.)
Stj.
Stjórn. (F. I.)