svíri
nafnorð, karlkyn
Merkingar
a, m. [A. S. swîra], the neck, esp. of an ox or beast of burden; beygt hefi ek svíra á feitari bukkum en þú ert, bowed the neck, metaphor from an ox under the yoke, Fms. xi. 237; þit brutuð svíra minna andskota, Th. 9; saur-stokkinn svíri, Fms. vi. (in a verse); til svíra, Þd. 7; hár vigra söngr of svírum, Hornklofi; lýðr þessi er með hörðum svíra, stiff-necked, Stj. 312 (harð-svíraðr, stiff-necked); herða þeir sinn svíra gegn Guði, 639; en er blóðit út springr af svíranum (= strjúpi), Karl. 56: svíra vín = blood, Km. 7.
- II.
a bust, image; svírar ok mannlíkan tvau gylld með kopar, Dipl. iii. 4.
- 2.
of the beaks of a ship of war at stem and stern; var hvárr-tveggi svírinn (both fore and aft), ok svá stafninn, með gulli lagðr, Fms. i. 179, Hkr. i. 284; sporðrinn ok svírarnir báðir, iii. 25; búnir enni-spænir ok svírarnir, Fms. v. 304; búnir svírar, vii. 51 (in a verse).
- 2.
- III.
Svíri, the local name of a neck-shaped ridge in Brekka Gils-fjörðr in western Icel.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- esp.
- especially.
- Icel.
- Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
Tilvitnuð rit
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Th.
- Theophilus. (F. III.)
- Þd.
- Þórs-drápa. (A. I.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Karl.
- Karla-magnús saga. (G. I.)
- Km.
- Kráku-mál. (A. III.)
- Dipl.
- Diplomatarium. (J. I.)
- Hkr.
- Heimskringla. (E. I.)