taufr
nafnorð, hvorugkyn
n., the mod. form is töfrar, m. pl., Fas. iii. 608; [O. H. G. zoubar; Germ. zauber]:—sorcery, also, charms, talismans; hann hefir með sér leynd taufr, Konr. 21 (leyndar töfrir, v. l.); skjóðu-pungr, ok varðveitti hón þar í taufr sín, Þorf. Karl. 374; þinn skelmir treystir taufrum (töfrum Ed.) móður þinnar, Fs. 166; taufr, lif, rúnar, N. G. L. iii. 286 (foot-note 2); farit eigi með taufr né lyf, … taufr eða með lyf eða með spár, Hb. (1865) 30, 31; hón kunni mart í töfrum, Fas. iii. 196; spurði hvar nú væri komin taufr hennar, 202.
COMPDS:
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
- mod.
- modern.
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- O. H. G.
- Old High German.
- Germ.
- German.
- v. l.
- varia lectio.
- Ed.
- edition, editions, edited.
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
Tilvitnuð rit
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Konr.
- Konráðs saga. (G. III.)
- Þorf. Karl.
- Þorfinns saga Karlsefnis. (D. II.)
- Fs.
- Forn-sögur. (D. II.)
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- Hb.
- Hauks-bók. (H. IV.)