vængr
nafnorð, karlkyn
Merkingar
m., pl. vængir; [A. S. winge; Engl. wing; Dan. vinge; the root word is vega]:—a wing; báða vængi, Grág. ii. 170; breiða vængina út, Al. 21; þessa tvá vængi, 677. 3; enn af hans vængjum kveða vind koma, Vþm. 37; væng;i þeir skóku, Sól. 54; með vængjunum huldi hann landit allt, Fms. viii. 10: the phrase, heyra e-ð undir væng, to hear a thing ‘under the wing,’ i. e. to hear it by a side-wind, hear it whispered.
- II.
metaph. the wing of a building, D. N. vi. 84; esp. of a church, ii. 412, 439: a side cloth on the altar, einn væng með strík, B. K. 83; vængir fjórir með dæmum, Pm. 122; vængja-hurð, a double door: a nickname, Orkn.
COMPDS:
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Engl.
- English.
- Dan.
- Danish.
- i. e.
- id est.
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
- esp.
- especially.
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
Tilvitnuð rit
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- Al.
- Alexanders saga. (G. I.)
- Vþm.
- Vafþrúðnis-mál. (A. I.)
- Sól.
- Sólarljóð. (A. III.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- D. N.
- Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)
- B. K.
- Björgynjar Kálfskinn. (J. II.)
- Pm.
- Pétrs-máldagi. (J. I.)
- Orkn.
- Orkneyinga saga. (E. II.)