Yrða

völdugr

sagnorð

mod. voldugr; that völd- is the better form is shewn by the old form valdugr, Barl., as also by the derivation from vald; [Ulf. wulþags = ἔνδοξος; Germ. ge-waltig; see valda]:—mighty, powerful; þrír völdugir konungar, Fms. i. 259; inn valdugasti, Barl. 102: vitr ok valdugr, 113; inn valdugi stjórnari, 106; eigi mundi hann vera svá voldugr, at …, Orkn. 138; vollduga menn ok vel guðhrædda, Stj. 298; ins voldugasta manns, 185; voldugari, 163 (völdugari, v. l.); mjök voldugir ok mikils ráðandi, Fb. ii. 535, Luke i. 52.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

mod.
modern.
Ulf.
Ulfilas.
Germ.
German.
v. l.
varia lectio.

Tilvitnuð rit

Barl.
Barlaams saga. (F. III.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Orkn.
Orkneyinga saga. (E. II.)
Stj.
Stjórn. (F. I.)
Fb.
Flateyjar-bók. (E. I.)