völdugr
sagnorð
mod. voldugr; that völd- is the better form is shewn by the old form valdugr, Barl., as also by the derivation from vald; [Ulf. wulþags = ἔνδοξος; Germ. ge-waltig; see valda]:—mighty, powerful; þrír völdugir konungar, Fms. i. 259; inn valdugasti, Barl. 102: vitr ok valdugr, 113; inn valdugi stjórnari, 106; eigi mundi hann vera svá voldugr, at …, Orkn. 138; vollduga menn ok vel guðhrædda, Stj. 298; ins voldugasta manns, 185; voldugari, 163 (völdugari, v. l.); mjök voldugir ok mikils ráðandi, Fb. ii. 535, Luke i. 52.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- mod.
- modern.
- Ulf.
- Ulfilas.
- Germ.
- German.
- v. l.
- varia lectio.
Tilvitnuð rit
- Barl.
- Barlaams saga. (F. III.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Orkn.
- Orkneyinga saga. (E. II.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)