völlr

nafnorð, karlkyn

Merkingar

m., gen. vallar, dat. velli; pl. vellir, gen. valla, acc. völlu, mod. velli; [Icel. völlr and Germ. wald = wood seem to be the same word; the change in the sense from wood to field being much the same as in mörk]:—a field; knáttu Vanir völlu sporna, Vsp. 28; vaxinn völlum hæri, 36; völlu algræna, Akv. 13; þar vóru víða vellir sléttir, Fms. vii. 56; þeir sátu úti at skemtan sinni á völlum nökkurum, vi. 141; þar var torfa ristin ór velli … fastir í vellinum, Ld. 58; kasta sér niðr við vellinum, flat on the ground, Nj. 58; leggja e-n við velli, to lay one level with the ground, Fms. v. 236; or at velli, Nj. 117; hús min liggja við velli, lies on the ground, is demolished, Fms. iii. 144; hasla e-m völl, Eg. 273 (see hasla); lauss á velli, loose in the ranks, not steady, Eg. 293; fastr á velli, firm, steady. Fms. xi. 246; vígligr á velli at sjá, warlike to look at, Eg. 475; so, fríðr, mikill … á velli, of fine, stout … appearance; miklir at vallar-sýn. big in outward appearance, Nj. 66, v. l.; víg-völlr, a battle-field; þing-völlr, q. v.; þreskj-öldr.

2.
a close or paddock; at úsánum ok úbreiddum völlum, unsown and unmanured fields, Jb. 193; reiða á völl, Grág.; slá átta stakka völl, Fb. i. 522; tún-völlr, Korm.
II.
freq. in local names, Völlr and Vellir, Rangár-vellir.

COMPDS: vallargarðr.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

m.: karlkyn (e. masculine)
gen.: eignarfall (e. genitive)
dat.: þágufall (e. dative)
pl.: fleirtala (e. plural)
acc.: þolfall (e. accusative)
mod.: modern.
Icel.: Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
Germ.: German.
v. l.: varia lectio.
q. v.: quod vide.
freq.: frequent, frequently.
COMPDS: samsett orð (e. compounds)

Tilvitnuð rit

Vsp.: Völuspá. (A. I.)
Akv.: Atla-kviða. (A. II.)
Fms.: Fornmanna sögur. (E. I.)
Ld.: Laxdæla saga. (D. II.)
Nj.: Njála. (D. II.)
Eg.: Egils saga. (D. II.)
Jb.: Jóns-bók. (B. III.)
Grág.: Grágás. (B. I.)
Fb.: Flateyjar-bók. (E. I.)
Korm.: Kormáks saga. (D. II.)