veiðr
nafnorð, kvenkyn
Merkingar
f. (mod. veiði), dat. and acc. veiði, pl. veiðar; a gen. veiði, veiði sinnar, Sks. 126 A, Str. 24, but esp. in compds, see below: [A. S. wâde; O. H. G. waida; Germ. weide = a pasture]:—a catch, hunting, fishing, Ó. H. 79, 85; öll veiðr fugla ok fiska, K. Þ. K. 172; at sú veiðr hafi þar jafnan síðan til legit, Fms. i. 272; fara á veiðar, to go a hunting. Fas. ii. 263, Str. 28; veiðrin (the fish) hvarf þegar, Fms. i. 253 C, Ó. H. 78; fyrir útan netlög á hverr maðr veiði sína, en þat er veiðr er menn færa á skipi til lands, en flutning ella, Grág. ii. 360: metaph., vel væri at þá veiði bæri eigi undan, Nj. 69; þeir menn er veiðr mundi í vera, Eg. 121; í honum er þó veiðrin meiri, Nj. 155, 264.
- B.
COMPDS: veiðibjalla, veiðibráðr, veiðibrella, veiðibúð, veiðidýr, veiðarefni, veiðifang, veiðifangi, veiðifar, veiðiferð, veiðifæri, veiðarfæri, veiðigögn, veiðihjörtr, veiðihundr, veiðikona, veiðikonungr, veiðimaðr, veiðimatr, veiðimörk, veiðiskapr, veiðispell, veiðistaða, veiðistaðr, veiðistigr, veiðiströnd, veiðistöð, veiðartæki, veiðivatn, veiðiván, veiðivélar.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- mod.
- modern.
- dat.
- þágufall (e. dative)
- acc.
- þolfall (e. accusative)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- gen.
- eignarfall (e. genitive)
- esp.
- especially.
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- O. H. G.
- Old High German.
- Germ.
- German.
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
Tilvitnuð rit
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)
- Str.
- Strengleikar. (G. II.)
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)
- K. Þ. K.
- Kristinn-réttr Þorláks ok Ketils = Kristinna-laga-þáttr. (B. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)